~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
.........................................................σελίδες για τα σύγχρονα κοινωνικοπολιτικά ζητήματα...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
........................ Αυτός που αγωνίζεται μπορεί να χάσει, όμως αυτός που δεν αγωνίζεται ήδη έχει χάσει.

............................................................................................................ Bertolt Brecht, 1898-1956, Γερμανός συγγραφέας

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ & ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ & ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ & ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ

Κυριακή 19 Αυγούστου 2018

The Economist: “Από τον Παπανδρέου στον Τσίπρα κανείς δεν μπορεί να μιλήσει για Success Story”

 Ελλάδα, Επικαιρότητα, Οικονομια

Το Βρετανικό περιοδικό με αφορμή την έξοδο της χώρας από το πρόγραμμα αναφέρει ότι η… « Ελλάδα, που έχει απομείνει με ανεπαρκείς δημόσιες υπηρεσίες, πολύ υψηλούς φορολογικούς συντελεστές, αδύναμα θεσμικά όργανα και άθλια δημογραφικά στοιχεία, θα πρέπει να πετυχαίνει μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα (δηλαδή πριν από την καταβολή τόκων) για τις επόμενες τέσσερις δεκαετίες»
Με αφορμή την επικείμενη έξοδο της χώρας από το τρίτο πρόγραμμα διάσωσης και με αναφορές στις δηλώσεις του τότε Έλληνα πρωθυπουργού, Γ. Παπανδρέου από το Καστελόριζο, όταν η κρίση ξεκινούσε και εκείνος έκανε λόγο για μια νέα Οδύσσεια, το βρετανικό περιοδικό Economist εκτιμά ότι θα ήταν ωραία να νομίζει κανείς ότι οι περιπέτειες της Ελλάδας θα έχουν παρόμοια κατάληξη με αυτή του Οδυσσέα. Υπάρχουν πράγματι ενδείξεις ανάκαμψης, κυρίως από τον μεγάλο αριθμό τουριστών που συρρέει στα ελληνικά νησιά, όπως και στο Καστελόριζο. Η ανάπτυξη έχει επιστρέψει αν και μάταια. Οι πληγές παραμένουν παντού. Όπως οι Έλληνες γνωρίζουν πολύ καλά, μετά από τη μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων και τη σχεδόν 25% υποχώρηση του ΑΕΠ από το 2008, κανείς δεν μπορεί να μιλήσει για «success story». Οι προβλέψεις του Γ. Παπανδρέου ήταν λανθασμένες και αυτό είναι το μάθημα του οκταετούς πόνου της Ελλάδας.
Μια καλή άποψη που θα πρέπει να τεθεί σχετικά με τις επίπονες διαδικασίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ότι μετασχηματίζουν φλεγμονώδη πολιτικά επιχειρήματα σε τεχνικά θέματα που καλούνται να εξομαλύνουν ανώνυμοι, απολιτικοί γραφειοκράτες. Όταν κάποτε οι χώρες πολεμούσαν για πόρους ή για εδάφη, τώρα η ένταξή τους σε μια ομάδα κρατών με κοινούς κανόνες οδηγεί τις διαφωνίες τους σε μακρές διαπραγματεύσεις που με τη σειρά τους καταλήγουν σε ανακοινώσεις που κανείς δεν διαβάζει. Πολύ βαρετό και ίσως λίγο αντιδημοκρατικό. Αλλά καλύτερο απ’ ό, τι προηγείτο.
Ωστόσο, υπάρχει κάτι ιδιοτελές σε αυτήν την υπόθεση. Η Ελλάδα δημιούργησε τα δικά της προβλήματα, αλλά ήταν σε μεγάλο βαθμό θεατής καθώς οι «λύσεις» επιβλήθηκαν από άλλους. Οι κανόνες των προγραμμάτων διάσωσής της αντικατόπτριζαν την εγκατάσταση της απόλυτης λιτότητας ως επίσημου δόγματος της ευρωζώνης. Και ήταν το θύμα της κακής πολιτικής καθώς και της πολιτικής εξουσίας. Ωστόσο, οι προβλέψεις για την ανάκαμψη της αποδείχθηκαν αμείλικτα αισιόδοξες, καθώς η λιτότητα που επισκέφθηκε στη χώρα, προκάλεσε, όπως ήταν εντελώς προβλέψιμο, την εμβάθυνση της ύφεσης και καθιστούσε τα χρέη της όλο και πιο αδύνατο να αποπληρωθούν. Ήταν ο πιο καταστροφικός τρόπος να φανταστεί κανείς. Τώρα, η Ελλάδα, που έχει απομείνει με ανεπαρκείς δημόσιες υπηρεσίες, πολύ υψηλούς φορολογικούς συντελεστές, αδύναμα θεσμικά όργανα και άθλια δημογραφικά στοιχεία, θα πρέπει να πετυχαίνει μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα (δηλαδή πριν από την καταβολή τόκων) για τις επόμενες τέσσερις δεκαετίες.
Αυτή είναι η μαγική σκέψη που μεταμφιέζεται ως πολιτική. Πολύ συχνά στη σημερινή Ευρώπη, τα οξεία προβλήματα δεν διαλύονται από αργυρούς διπλωμάτες, αλλά μάλλον μετατρέπονται σε χρόνιες ασθένειες που παραμένουν ανεκτές, έως ότου δεν είναι. Είναι αλήθεια ότι οι τραπεζικές μεταρρυθμίσεις και οι θεσμικές αλλαγές έχουν καταστήσει την ευρωζώνη πιο ανθεκτική. Αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ, μία ερασιτεχνική ομάδα πρώην κομμουνιστών και καθηγητών που ανήλθαν στην εξουσία από τους απελπισμένους ψηφοφόρους το 2015, είδαν τη δική τους μαγική θεώρηση αντι-λιτότητας να συνθλίβεται γρήγορα. (Οι παράπλευρες απώλειες ήταν οι έλεγχοι κεφαλαίων που δεν έχουν ακόμη καταργηθεί, όπως παραπονιούνται οι ξενοδόχοι και οι εργαζόμενοι στις οικοδομές στο Καστελόριζο). Η Ελλάδα αποδείχθηκε ότι είχε απλή επιλογή: ένα καταστροφικό Grexit ή συνθηκολόγηση στους τιμωρητικούς όρους που απαιτούσαν οι πιστωτές της για να την κρατήσουν στο ευρώ.
Αλλά η αποτυχία της ευρωζώνης να καταρρεύσει εξέθρεψε τον εφησυχασμό. Τους τελευταίους έξι μήνες, εν μέσω ασυνήθιστα θετικών πολιτικών και οικονομικών συνθηκών, οι κυβερνήσεις δεν κατάφεραν να συγκεντρώσουν τη βούληση να δημιουργήσουν την άμυνα της ζώνης του ευρώ ενάντια στον επόμενο σοκ. Επίσης, δεν χρησιμοποίησαν το χώρο που τους παρείχαν οι μικρότεροι αριθμοί μεσογειακών διαβάσεων για να παράγουν μια μακροπρόθεσμη στρατηγική για το άσυλο. Αντ’ αυτού καταναλώθηκαν σε άσκοπη μάστιγα αντιπαραθέσεων για τις ποσοστώσεις. Οι πρόχειρες λύσεις στην Τουρκία και τη Λιβύη δεν μπορούν να διαρκέσουν για πάντα.
Αυτά τα ζητήματα συνεχίζονται για χρόνια, διαβρώνοντας την εμπιστοσύνη εντός και μεταξύ των χωρών. Όπως φαίνεται, οι κυβερνήσεις επιλέγουν την εύκολη διέξοδο. Είναι απλούστερο να περιφρονούν και να καθυστερούν παρά να σπάσουν τα ταμπού, όπως η διαγραφή του ελληνικού χρέους ή η σφυρηλάτηση μιας ενιαίας πολιτικής ασύλου. Ένα μάθημα, λοιπόν, από την κρίση στην Ελλάδα είναι ότι το ενιαίο νόμισμα είναι πιο δύσκολο να σπάσει απ’ ό,τι προέβλεπαν οι επικριτές του. Ένα άλλο θέμα είναι ότι η ΕΕ θα φτάσει στα άκρα, συμπεριλαμβανομένης και της εξαθλίωσης των δικών της μελών, για να αποφύγει τη λήψη σκληρών αποφάσεων.
Ασταθής αλλά ακόμα όρθια
Η ικανότητα της ΕΕ να αναβάλει δύσκολες αποφάσεις κάποτε ήταν δείγμα της ανθεκτικότητάς της, ή τουλάχιστον της ικανότητά της να διαχειρίζεται τις διαφωνίες. Αλλά σε έναν πιο απρόβλεπτο κόσμο, όπου η Ευρώπη αγωνίζεται κατά της αστάθειας εκτός των συνόρων της και κατά του λαϊκισμού στο εσωτερικό της, κινδυνεύει να γίνει η αδυναμία της.
Εναλλακτικά μοντέλα, από τον κινεζικό κρατικό καπιταλισμό έως τον κακοποιημένο εθνικισμό της Ρωσίας, είναι διαθέσιμα και κερδίζουν υποστηρικτές όταν οι ψηφοφόροι χάνουν την πίστη τους στο ευρωπαϊκό μοντέλο. Το νιώθεις ιδιαίτερα έντονα στο Καστελόριζο, μόλις 20 λεπτά από την αυταρχική Τουρκία του Ερντογάν. Αλλά η προειδοποίηση πρέπει να αντηχεί σε ολόκληρη την ήπειρο.

Τετάρτη 25 Ιουλίου 2018

Το "σπίτι του Ιωσήφ"!.......



Dimitris Mpolsevikos
ΡΑΦΗΝΑ



Τώρα θα την κάνω ...ακραία πολιτική την ανάρτηση,καθώς μετά απο συνομιλία με φίλη χίμηξαν οι μνήμες να με φάνε. Αλλωστε συγκεκριμένο δρόμο βάδιζα στην ζωή μου όλη,και αυτόν τον δρόμο.....γεμάτο αγκάθια,τον έμαθα απο την αγαπημένη μου θεία....την Σοφούλα μου,που με ανέστησε σαν μάνα και μου έδωσε όλα όσα έχω στην ψυχή μου και με ορίζουν!
Το βλέπετε αυτό το σπιτάκι;

Το λέμε το "σπίτι του Ιωσήφ"!...και σήμερα που ο Ιωσήφ δεν υπάρχει εδώ και χρόνια.
Είναι δίπλα στο κτήριο που σε άλλες φωτό είδατε,και κτισμένο πάνω σε δεξαμενή νερού καθώς υπήρχε....τώρα σταχτη κι αυτή,γεώτρηση 
Τον Ιωσήφ τον βρήκε η θείτσα πριν 30 χρόνια να περιφέρεται χωρίς ταυτότητα,χωρίς λεφτά,χωρίς σπίτι χωρίς ΜΝΗΜΗ!!!!!
Τον "μάζεψε" και του είπε να μείνει στο χτήμα.Στην αρχή έμενε σε ένα χώρο που είχε κλειστεί και έρχονταν σ/κ μαζί με τον θείο....είχαμε κάνει και Πασχα όλο το σόϊ και οι φίλοι εκεί.
Ο Ιωσήφ το μόνο που θυμόταν ήταν πως βρισκόταν στον Καναδά και είχε πολλά λεφτά τότε και μεγαλα αμάξια.Το πως βρέθηκε στην Ελλάδα δεν το θυμόταν.Ισως και το Ιωσήφ να μην ήταν το κανονικό όνομά του.Είχε απίστευτες γνώσεις πάνω σε πολλούς τομείς και όλοι ειχαμε την υποψία πως είχε οπωσδήποτε βγάλει πανεπιστήμιο.
Ο θείος Στράτος,που ήταν ένας απο τους καλύτερους εργολάβους της Αττικής,που με τα χέρια του έφιαξε τόσο την εκκλησία της Ραφήνας σε σχέδια του Κυδωνιάτη,αλλά και το εκκλησάκι του Αϊ Νικόλα που είναι πάνω απο το λιμάνι,με σχέδιο του ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΜΠΙΡΗ,ο Στράτος λοιπόν,συνταξιούχος χρόνια και ΠΑΝΤΑ κομμουνιστής,ο Στράτος που άφησε λωρίδες απο το δέρμα του στην Μακρόνησο,και την ακοή του απο το ξύλο με τους υποκόπανους στο κεφάλι απο τα φασιστικά σκυλιά,γιατί δεν ΥΠΕΓΡΑΦΕ....
Ο Στράτος,....αν και συνταξιούχος δεν καθόταν ήσυχος.Και είπε :Θα φιάξω ένα σπίτι στον Ιωσήφ να μένει!
Και το έφιαξε ολομόναχος με τέτοια αγάπη ,όπως είχε πάντα για την δουλειά του (γι αυτό ανέφερα και τους επώνυμους που σαν τον Στράτο δεν έβαζαν κανένα),το πρόσεξε με τέτοιες λεπτομέρειες στο εσωτερικό του,που εγώ αν και αρχιτέκτονας πάθαινα πλάκα!!!!
Ο Ιωσήφ έμενε σε αυτό το σπιτάκι ,του είχαν ψυγείο,κουζίνα και κάθε σ/κ η θείτσα του έφερνε φαγητό σε ταπεράκια για να έχει τις άλλες μέρες!!!!Γιατί σαν ήταν εκεί,ο Ιωσήφ έτρωγε πάντα μαζί τους στο τραπέζι στο "μεγάλο" σπίτι!Μέχρι που τον χτύπησε βραδυ στην δημοσιά ένα αυτοκίνητο και ηρθε η Σοφία αλαφιασμένη να τον πάει στο νοσοκομείο.Είχε πεθάνει ο Στράτος,αλλιώς θα έρχονταν μαζί.
Ταυτότητα δεν υπήρχε,ασφαλεια δεν υπήρχε,όλα τα εξοδα του νοσοκομείου η Σοφούλα μου!!!Πεθαίνει...και άντε να τον κηδέψεις!!!Πως?Με ποιό όνομα?Ποιά στοιχεία?Ποτε η Σοφούλα μου δεν κόλωνε.Μωρέ τους εκανε μια φασαρία....-σκυλι ρε ήταν ο Ανθρωπος να τον βάλετε σε ένα λάκκο σε μιά χωματερή?Ιωσήφ θα γράψουμε.....
Πέθανε ο Ιωσή μα το σπιτάκι είχε μείνει "δικό" του.
Πάντα λέγαμε όλοι μας....-το σπίτι του Ιωσήφ!!!
Τώρα έχουν πεθάνει και ο Στράτος και η Σοφούλα μου και η ψυχούλα του Ιωσήφ δεν έχει πια σπίτι!!!
Κι εγώ γυρίζω σε ένα τοπίο εφιαλτικό και δεν έχω και ΚΕΙΝΗ να μου λέει :
Δημήτρηηηη....τι είναι αυτά?ΕΜΕΙΣ δεν το βάζουμε κάτω.Τι κομμουνιστές είμαστε?
Είμαι εγώ όμως?......γιατί να κλαίω τότε
οχι για τα καμμένα
Για τις μνήμες μου
για όσα με εχουν στοιχειώσει κλαίω!!!


Δευτέρα 23 Ιουλίου 2018

Γιατρός της Πολεμικής Αεροπορίας επανέφερε στη ζωή 7χρονο παιδί που κόντεψε να πνιγεί

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Μόλις έβγαλαν το παιδί στην παραλία όλοι πίστευαν πως ήταν νεκρό… Αλλά ένας καρδιολόγος κατάφερε με υπεράνθρωπες προσπάθειες να το επαναφέρει στη ζωή! Άξιος! 


Γιατρός της Πολεμικής Αεροπορίας σώζει παιδί επτά ετών από το θάνατο.
Το περασμένο Σάββατο σε παραλία στο Λαγονήσι, ένα αγοράκι έμεινε στο βυθό της θάλασσας αρκετά λεπτά της ώρας! Μόλις το έβγαλαν στην παραλία όλοι πίστευαν πως ήταν νεκρό.
Ο καρδιολόγος της ΠΑ Βασίλης Ντούνης του 251 ΓΝΑ,που βρισκόταν στην παραλία έσπευσε να του δώσει τις πρώτες βοήθειες. Κατόρθωσε με υπεράνθρωπες προσπάθειες να επαναφέρει το παιδί στη ζωή!
Το παιδί γλίτωσε και μεταφέρθηκε στην ΜΕΘ του Αγλαϊα Κυριακού. Εξακολουθεί να νοσηλεύεται εκτός ΜΕΘ.

_________
https://viralgreece.eu/giatros-tis-polemikis-aeroporias-epanefere-sti-zoi-7chrono-paidi-poy-kontepse-na-pnigei

Τετάρτη 13 Ιουνίου 2018

ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΙ ΣΕ ΚΛΟΙΟ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΟΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 40 ΧΡΟΝΙΑ !!!

Η "ΑΝΑΠΤΥΞΗ" ΕΡΧΕΤΑΙ...
Σε ένα σπιράλ φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού εγκλωβίζονται οι συνταξιούχοι για τα επόμενα τουλάχιστον 40 χρόνια, καθώς, κυρίως λόγω του 3ου μνημονίου και των συνεπειών του στο ύψος των συντάξεων, η Ελλάδα επιτυγχάνει να μειώσει τη συνταξιοδοτική δαπάνη ως ποσοστό του ΑΕΠ από 17,3% το 2016 στο 10,6% το 2070.


Μάλιστα, αν και η στρατηγική των περικοπών στις συντάξεις χαρακτηρίζει και τα τρία μνημόνια που εφαρμόστηκαν στη χώρα από το 2010 μέχρι σήμερα, στο κοινωνικο-ασφαλιστικό μας σύστημα το 3ο μνημόνιο που υπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ φαίνεται ότι έχει τις πλέον «καταστροφικές» συνέπειες στα εισοδήματα των συνταξιούχων. Κάτι που παραδέχεται και η Εθνική Αναλογιστική Αρχή, στη δική της μελέτη, αποδεικνύοντας ότι ο… συντελεστής βαρύτητας της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης που εφαρμόστηκε σταδιακά από το 2015 (αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης) έως το 2017 (περικοπή των συντάξεων έως 18% από το 2019, μέσω της προσωπικής διαφοράς) ήταν καθοριστικός στον δραστικό περιορισμό της σχετικής δαπάνης. 
Συγκεκριμένα, συγκρίνοντας τις συνέπειες των νέων μέτρων σε σχέση με αυτά που ίσχυαν το 2015 (νόμος 3863 που ψηφίστηκε το 2012, έμεινε γνωστός ως νόμος Λοβέρδου-Κουτρουμάνη και θα εφαρμοζόταν πλήρως από το 2017), η ανεξάρτητη αρχή διαπιστώνει τα εξής: Με το παλαιό σύστημα (Ageing report 2015) η συνταξιοδοτική δαπάνη, από 15,6% το 2016, θα έπεφτε σε 14,4% το 2030 και θα διατηρούνταν πέριξ του 14% έως το 2060. Με το νέο (Ageing report 2018) η δαπάνη,, από 17,3% που τελικά έφθασε το 2016, πέφτει στο 12% το 2030, φθάνει σε 11,5% το 2060, ενώ μειώνεται και έως το 10,6% δέκα χρόνια μετά. 
Η βαρύτητα των μακροοικονομικών παραδοχών στη «θεαματική» αυτή μείωση της δαπάνης είναι της τάξης του 30%, ενώ οι αλλαγές που θεσμοθετήθηκαν «βαραίνουν» κατά 70% το τελικό αποτέλεσμα. 
Το οποίο οδηγεί, όπως αποδεικνύεται στην τελευταία έκθεση της Ε.Ε. (Ageing report 2018), σε μια κάθετη και βίαιη μείωση της μέσης σύνταξης ως ποσοστό του μέσου μισθού. Μάλιστα, η μείωση αυτή είναι η μεγαλύτερη που επιτυγχάνεται στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η οποία επισημαίνει ότι ο δείκτης των δημόσιων συνταξιοδοτικών παροχών αναμένεται να μειωθεί στη χώρα μας περισσότερο από 35 μονάδες μεταξύ 2016 και 2070, με αποτέλεσμα από περίπου 80% να προσεγγίζει το 45%. Η Ε.Ε., μάλιστα, χαρακτηρίζει αυτά τα μεταρρυθμιστικά μέτρα, που υιοθετήθηκαν πρωτίστως για την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας των συνταξιοδοτικών συστημάτων, «πολιτικά δύσκολα» και παραδέχεται ότι οι προβολές ισχύουν στο πλαίσιο της υπόθεσης «χωρίς αλλαγή πολιτικής». Αφήνει μάλιστα ανοικτό ένα «παραθυράκι», εάν υπάρχει ενδεχόμενο οι συντάξεις να θεωρηθούν στο μέλλον «πολύ χαμηλές», να εφαρμοστεί υψηλότερη τιμαριθμική αναπροσαρμογή… 
Είναι χαρακτηριστική –και για κάποιους υποκριτική– η αναφορά της Ε.Ε., σε επίσης πρόσφατη έκθεσή της για την επάρκεια των συντάξεων, ότι ειδικά στην Ελλάδα οι συνταξιούχοι κινδυνεύουν εξαιτίας των μέτρων δημοσιονομικής προσαρμογής πολύ περισσότερο να περάσουν το κατώφλι της φτώχειας από τους συνταξιούχους στις υπόλοιπες χώρες της Ε.Ε., καθώς παράλληλα επισημαίνουν ότι τα μέτρα που ελήφθησαν (νόμος Κατρούγκαλου, μείωση των παλαιών συντάξεων έως 18%, κατάργηση ΕΚΑΣ κ.ά.) είναι απόλυτα αναγκαία για την επίτευξη των στόχων οικονομικής ανάπτυξης και πρωτογενών πλεονασμάτων. 
Οι συνέπειες των «δυσβάστακτων», πλην όμως «αναγκαίων» για τη διάσωση του ασφαλιστικού, μεταρρυθμίσεων θα φανούν άμεσα. Σε βραχυπρόθεσμο επίπεδο η προβλεπόμενη μείωση των συντάξεων μέχρι 18% από 1/1/2019 θα οδηγήσει σε ανησυχητική μείωση του εισοδήματος και της ζήτησης περίπου 3 εκατ. συνταξιούχους. Η «φτωχοποίηση» των συνταξιούχων θα επιτευχθεί μέσω της μείωσης της δαπάνης κατά 1,8 δισ. τον χρόνο. Στην πράξη η μέση μηνιαία σύνταξη, από 722 ευρώ σήμερα, θα διαμορφωθεί στο επίπεδο των 480 ευρώ. Παράλληλα, η μείωση του αφορολογήτου στο επίπεδο των 5.685 ευρώ (ετήσια μείωση του εισοδήματος των φορολογουμένων κατά 1,8 δισ. ευρώ) από 1/1/2020 ισοδυναμεί με αύξηση του φόρου από 50 έως 650 ευρώ, γεγονός που θα μειώσει το επίπεδο της μέσης μηνιαίας σύνταξης στο επίπεδο των 450 ευρώ. 

Σε μεγάλη υλική στέρηση το 15,2% των ηλικιωμένων το 2016 

Σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση της Κομισιόν για την επάρκεια των συντάξεων, ο ρυθμός της φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού των ατόμων ηλικίας 65 ετών μειώθηκε κατά 6,1 ποσοστιαίες μονάδες εν μέσω της κρίσης, ήτοι από 28,1% το 2008 σε 22% το 2016 (έναντι 35,6% του συνολικού πληθυσμού 2016). Βέβαια, σε σοβαρή υλική στέρηση το 2016 βρισκόταν το 15,2% των ηλικιωμένων, ποσοστό ελαφρώς υψηλότερο από το αντίστοιχο ποσοστό των ατόμων ηλικίας 75+ (14,8%), όμως σημαντικά χαμηλότερο από το σοβαρό ποσοστό υλικής υποβάθμισης του συνολικού πληθυσμού (22,4%). Να σημειωθεί βέβαια ότι, την ίδια στιγμή, το ποσοστό των ατόμων ηλικίας 65 ετών και άνω που ανέφεραν ανεκπλήρωτες ανάγκες για ιατρική περίθαλψη αυξήθηκε κατά 6,7 μονάδες βάσης, κατά την περίοδο 2008-2016 και από 9,9% το ποσοστό εκτινάχθηκε στο 16,6%. 
Οι άνδρες ηλικίας 65 ετών το 2015 εκτιμάται ότι θα ζουν σε υγιή κατάσταση για 7,9 έτη, ενώ οι γυναίκες ηλικίας 65 ετών αναμένεται να ζουν σε υγιή κατάσταση για 7,5 χρόνια. Μάλιστα, οι συντάκτες της έκθεσης της Κομισιόν επισημαίνουν πως η χειροτέρευση της κατάστασης υγείας των ηλικιωμένων τα τελευταία χρόνια είναι αποτέλεσμα μιας παρατεταμένης κρίσης, μαζί με τη μείωση των δημόσιων δαπανών για την Υγεία και τις σημαντικές περικοπές του διαθέσιμου εισοδήματος. 


ΠΗΓΗ: kathimerini.gr
https://www.kinima-ypervasi.gr/2018/06/40_12.html

Παρασκευή 18 Μαΐου 2018

Παρουσίαση του βιβλίου, του Κώστα Λάμπου, "Η γέννηση και ο θάνατος της ατομικής ιδιοκτησίας"


  ΕΚΔΗΛΩΣΗ - ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ  

Το Πολιτιστικό Κέντρο Εργαζομένων ΑΤΕ-Πειραιώς
ο Σύλλογος Συνταξιούχων ΑΤΕ και
ο συνάδελφος συγγραφέας Κώστας Λάμπος
σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου

"Η γέννηση και ο θάνατος
της ατομικής ιδιοκτησίας"

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2018, και ώρα 18.00

στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του ΣΕΤΑΠ
3ος όροφος


Το νέο βιβλίο του Κώστα Λάμπου, όπως και όλα τα προηγούμενα, ξεχωρίζει καθώς γυρίζει τη συζήτηση στα πλέον θεμελιώδη ζητήματα του πολιτισμού μας. Πώς ο πλανήτης έφτασε στη σημερινή οικονομική και περιβαλλοντική κρίση; Γιατί υπάρχουν οι μεγάλες εισοδηματικές ανισότητες που παρατηρούνται στον κόσμο; Ποια είναι η αιτία της αυξανόμενης βίας σε ατομικό και κρατικό επίπεδο; Σ’ αυτά καθώς και σε άλλα καίρια ερωτήματα, απαντά ο συγγραφέας μέσα από τις σελίδες του βιβλίου θεωρώντας ως αιτία τους το θεσμό της Ατομικής Ιδιοκτησίας και ιδιαίτερα της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, από τους σημαντικότερους της σύγχρονης κοινωνικής μας οργάνωσης και της κουλτούρας που την συνοδεύει.
Ένα βιβλίο, εύστοχο και αντισυμβατικό, γραμμένο με αίσθημα ευθύνης απέναντι στον αναγνώστη, που θα προβληματίσει και θα προκαλέσει συζητήσεις. Ένα βιβλίο που αξίζει να ξεφυλλίσουμε παρέα.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι:

Γιώργος Γιαννόπουλος, Γεωπόνος, Συγγραφέας
Γιάννης Καζάκος, Οικονομολόγος, Γ.Γ. ΠΟΚΕΑΤΕΠ
Βασιλική Μελέτη, Οικονομολόγος, Μέλος Δ.Σ. ΠΟΚΕΑΤΕΠ
ο συγγραφέας του βιβλίου, Δρ. Κ. Λάμπος

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Η παρουσία σας θα μας τιμήσει
Για πληροφορίες  και δηλώσεις συμμετοχής στους συναδέλφους:
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ:  κιν. 6979287422 & MeletiV@piraeusbank.gr
ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΖΑΚΟ: κιν. 6973697255 & ykazakos@gmail.com

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                           O ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΜΑΡΑ ΧΑΝΤΖΑΚΟΥ                                  ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

~~~~~~~~~~
  ΔΕΊΤΕ:      
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΩΣ ΗΘΙΚΗ - Γράφει ο Φώτης Καγγελάρης
Συμβολή στην παρουσίαση του βιβλίου  του Κώστα Λάμπου
«Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ»
εκδ. Κουκκίδα,
https://tetradia-social-sciences.blogspot.gr/

Δευτέρα 14 Μαΐου 2018

Η εκτόξευση του δημόσιου χρέους από 328,7 δισ. ευρώ στο τέλος του 2017, έφτασε στα 343,7 δισ. στο τέλος του πρώτου τριμήνου του 2018

   ΠΟΛΙΤΙΚΗ  &  ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ  



Των Γιώργου Διαγουρτά και Κώστα Λαπαβίτσα


Ποσοτικό άλμα
Η σημαντικότερη οικονομική εξέλιξη των τελευταίων μηνών είναι ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας εκτοξεύτηκε. Συγκεκριμένα, το χρέος της Κεντρικής Διοίκησης από 328,7 δισ. ευρώ στο τέλος του 2017, έφτασε στα 343,7 δισ. στο τέλος του πρώτου τριμήνου του 2018.
Το άλμα του χρέους οφείλεται σε δύο λόγους. Ο πρώτος είναι η πληρωμή από τον ESM της δόσης των 5,5 δισ. του δανείου του Τρίτου Μνημονίου ως αποτέλεσμα της ολοκλήρωσης της τρίτης αξιολόγησης. Ο δεύτερος είναι η αύξηση του βραχυπρόθεσμου δανεισμού μέσω επαναγοράς έντοκων γραμματίων (repos). Σκοπός της κυβέρνησης είναι να σχηματίσει ταμειακά διαθέσιμα που θα πλησιάζουν τα 20 δισ. (το περιβόητο «μαξιλάρι») ελπίζοντας ότι έτσι θα μπορεί να δανειστεί με χαμηλότερα επιτόκια από τις αγορές, όταν ολοκληρωθεί το πρόγραμμα τον Αύγουστο του 2018.
Παράλογη και αντιαναπτυξιακή πολιτική
Η πολιτική αυτή για το χρέος είναι παράλογη, αντιαναπτυξιακή και επικίνδυνη. Η Ελλάδα δανείζεται για να συσσωρεύει τεράστια ποσά ανενεργού χρήματος τη στιγμή που οι συνολικές επενδύσεις μετά βίας ξεπέρασαν τα 22 δισ. και οι δημόσιες ήταν λίγο μεγαλύτερες από 8 δισ. το 2017. Το κενό των επενδύσεων σε σχέση με το 2007-8 ήταν γιγαντιαίο, της τάξης των 40 δισ. Η χώρα μας, αντί να επείγεται να επενδύσει οποιαδήποτε διαθέσιμα υπάρχουν, δανείζεται για να δημιουργεί αποθεματικά.
Τα επιτόκια με τα οποία η κυβέρνηση θα μπορέσει να δανειστεί στις ανοιχτές αγορές μετά τον Αύγουστο θα κυμανθούν στην καλύτερη περίπτωση κοντά στο 3%. Δεν μπορούν να θεωρηθούν χαμηλά, όταν η Πορτογαλία δανείζεται αυτή τη στιγμή με επιτόκιο κάτω από 0,6%. Επιπλέον, το κάθε νέο ευρώ που θα δανειζόμαστε θα αντιστοιχεί στο «μαξιλάρι», για το οποίο φυσικά θα έχουμε ήδη δανειστεί 20 δισ. Στην πράξη θα πρόκειται περί διπλού δανεισμού με τεράστιο καθαρό κόστος για τη χώρα μας, ίσως και πάνω από 500 εκ ευρώ ετησίως.
Μα απλά λόγια, αυτό που συμβαίνει είναι ότι η κυβέρνηση, προκειμένου να πετύχει τη λεγόμενη «καθαρή έξοδο» από τα Μνημόνια και να την εκμεταλλευθεί επικοινωνιακά και πολιτικά, δεν διστάζει να εκτοξεύσει το δημόσιο χρέος με μεγάλο ετήσιο κόστος, αλλά και με πολλούς κινδύνους μεσοπρόθεσμα. Οι δανειστές, από της πλευρά τους, προκειμένου να νίψουν τας χείρας τους, δεν διστάζουν να φορτώσουν μια βαρύτατα τραυματισμένη οικονομία με ένα ακόμη βάρος.
Οι επιπτώσεις στη βιωσιμότητα
Οι κίνδυνοι που θα αντιμετωπίσει η χώρα μας σχετίζονται με τη βιωσιμότητα του χρέους και πιο συγκεκριμένα με τον λόγο του χρέους σε σχέση με το ονομαστικό ΑΕΠ. Υπάρχουν δύο βασικοί παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τον λόγο αυτό: ο ρυθμός ανάπτυξης και ο πληθωρισμός. Και οι δυο αυτοί παράγοντες για την ώρα εξελίσσονται πολύ διαφορετικά από τις προβλέψεις της Εισηγητικής Έκθεσης του Προϋπολογισμού.
Όπως φαίνεται στον πίνακα, οι προβλέψεις που είχαν γίνει για την αύξηση του ΑΕΠ στο Προσχέδιο και την Εισηγητική Έκθεση του Προϋπολογισμού ήταν πολύ μετριοπαθείς και κάτω από 2%. Ακόμη κι αυτές όμως αποδείχθηκαν αισιόδοξες σε σχέση με το πολύ φτωχό 1,35% που τελικά σημειώθηκε. Για το 2018, παρά τις προβλέψεις για αύξηση 2,5%, η χώρα θα είναι τυχερή αν έχει 2%.

Ακόμη, η Εισηγητική Έκθεση προβλέπει πληθωρισμό στο 1,1% για το 2018 όταν σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ ο πληθωρισμός ήταν σχεδόν μηδενικός το πρώτο τετράμηνο του 2018, όπως δείχνει το γράφημα:
Ετήσιες μεταβολές Γενικού Δείκτη Τιμών Καταναλωτή 2017 και 2018.
Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ

Συνεπώς η πρόβλεψη του Υπουργείου Οικονομικών στην εισηγητική έκθεση του Προϋπολογισμού ότι το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ θα παραμείνει σταθερό γύρω στο 185% το 2018 είναι ελάχιστα πειστική. Αν κάνουμε τις σχετικά αισιόδοξες υποθέσεις ότι, πρώτον, το χρέος της Κεντρικής Διοίκησης θα παραμείνει στα 343,7 δισ. που βρίσκεται τώρα, δεύτερον, ο πληθωρισμός θα παραμείνει κοντά στο 0% και, τρίτον, η ανάπτυξη θα είναι κοντά στο 2%, που είναι η εκτίμηση του ΔΝΤ και του ΟΟΣΑ, τότε το χρέος θα αγγίξει και ίσως ξεπεράσει το 190% του ΑΕΠ.
Οι κίνδυνοι στις αγορές
Με χρέος Κεντρικής Διοίκησης γύρω στο 190% του ΑΕΠ η χώρα μας θα βρεθεί σε εξαιρετικά εκτεθειμένη θέση στις ανοιχτές αγορές το επόμενο διάστημα. Να θυμήσουμε πως η Ελλάδα μπήκε στα μνημονιακά προγράμματα το 2010 με χρέος περίπου 130% του ΑΕΠ. Βέβαια το χρέος έχει αναδιαρθρωθεί εκ βάθρων από τότε, όπως δείχνουν τα στοιχεία του ΟΔΔΗΧ. Πάνω από τα δύο τρίτα η χώρα μας τα οφείλει πλέον σε ξένους επίσημους φορείς, υπό ξένη νομοθεσία. Ταυτόχρονα η μέση διάρκεια του χρέους έχει επιμηκυνθεί σημαντικά, φτάνοντας τα 18 χρόνια το 2017, ενώ τα χρεολύσια μετά το 2018 θα είναι σχετικά μικρά – μεταξύ 5 και 10 δισ. – για δεκαετίες. Τέλος, το μέσο κόστος χρηματοδότησης του χρέους έχει πέσει αρκετά και το 2017 ήταν 2,2%.
Οι αλλαγές αυτές έγιναν για να προστατευτούν οι δανειστές από το κίνδυνο ελληνικής άρνησης πληρωμών με πιθανή διαγραφή μεγάλου μέρους του. Παράλληλα έδεσαν την Ελλάδα σε μακροχρόνια αιματηρή λιτότητα, ώστε να υπάρχουν πλεονάσματα για να γίνεται η εξυπηρέτηση απρόσκοπτα. Από εκεί πηγάζουν οι εξωπραγματικοί στόχοι για το πρωτογενές πλεόνασμα που αναπόφευκτα φέρνουν υπερφορολόγηση, περικοπές των δημοσίων επενδύσεων και ούτω καθεξής. Το αποτέλεσμα είναι η συνεχής δυστοκία της αγοράς και η έλλειψη αναπτυξιακής δυναμικής. Τα περί «μεταρρυθμίσεων» και ξένων επενδύσεων που θα φέρουν ταχύρρυθμη ανάπτυξη είναι απλώς κενολογίες.
Ο κίνδυνος της «καθαρής εξόδου» με 190% χρέος ως προς το ΑΕΠ στις σημερινές συνθήκες των ανοιχτών αγορών φάνηκε καθαρά μετά τα τελευταία γεγονότα της Αργεντινής. Η δεξιά κυβέρνηση Μάκρι, που βρίσκεται στα πράγματα από το 2015, έχει πλήρως αντιστρέψει την πολιτική της κυβέρνησης Κίρχνερ και επανήλθε στη νεοφιλελεύθερη «ορθοδοξία». Για ένα σύντομο χρονικό διάστημα το 2016-17 έγινε ο αστέρας των παγκόσμιων αγορών ακριβώς γιατί επέβαλε συντηρητικές και νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις. Η εύνοια των αγορών ήταν τέτοια ώστε το 2017 μπόρεσε να εκδώσει ομόλογο 100 ετών (!) με χαμηλότατο επιτόκιο. Μόνο που τα «ορθόδοξα» θαύματα κρατάνε λίγο. Καθώς τα αμερικανικά επιτόκια ανεβαίνουν και ενισχύεται το δολάριο, μέσα σε συνθήκες υπερδιόγκωσης του παγκόσμιου χρέους, το επίμονο δημοσιονομικό έλλειμμα της Αργεντινής οδήγησε σε βαθιά πτώση του πέσο και στην ουσία εκ νέου αποκοπή της χώρας από τις διεθνείς αγορές. Ο πειθήνιος και πολλά υποσχόμενος κ. Μάκρι αναγκάστηκε να καλέσει ξανά το ΔΝΤ.
Η Ελλάδα αντιμετωπίζει διαφορετικές συνθήκες γιατί μέσα στην Ευρωζώνη δεν υπάρχει κίνδυνος συναλλαγματικής κρίσης και θα συνεχιστεί ο αυστηρός έλεγχος της δημοσιονομικής πειθαρχίας από τους δανειστές και μετά τον Αύγουστο. Αλλά το χρέος της είναι τεράστιο και οι αναπτυξιακές προοπτικές της ανύπαρκτες. Η προηγούμενη δεκαετία έχει δείξει ότι, όταν υφίστανται πραγματικά αίτια κρίσης, οι αγορές τελικά θα την επιβάλλουν ακόμη και μέσα στην Ευρωζώνη.
Το αμέσως επόμενο διάστημα η πειθήνια μνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα επαναδιαπραγματευθεί το χρέος με τους δανειστές. Οι οιωνοί δεν είναι καλοί, ούτε στο πολιτικό, ούτε στο οικονομικό πεδίο. Η Ελλάδα χρειάζεται ριζική αναδιάρθρωση του χρέους της, συμπεριλαμβανομένης της διαγραφής μεγάλου μέρους του. Οποιαδήποτε άλλη πολιτική θα συνεχίζει την αναπτυξιακή ασφυξία και ταυτόχρονα θα ενέχει μεγάλο κίνδυνο οικονομικής αστάθειας. Το κόστος θα το πληρώσει για μια ακόμη φορά η κοινωνία και η χώρα.

____________

Πέμπτη 10 Μαΐου 2018

Καλώς τον Kάρολο, τον πρίγκιπα!... (τον κηφήνα που ζει σε βάρος των άλλων όπως όλοι οι πρίγκιπες και οι βασιλιάδες)!

        Καλώς τον Kάρολο, τον πρίγκιπα!...      

(τον κηφήνα που ζει σε βάρος των άλλων όπως όλοι οι πρίγκιπες και οι βασιλιάδες)! Mπράβο και στον Αλέξιο τον Πρώτο («αριστερό» πρωθυπουργό) για τη θερμή υποδοχή.


    του Γεράσιμου Χολέβα // Στον "Ημεροδρόμο"   


Πριν πατήσει το πόδι του στην Ελλάδα ο Κάρολος είχαν αρχίσει, ήδη, οι αναλύσεις ορισμένων «σοβαρών» και αστείων που έχουν μικρούς και μεγάλους «θρόνους» στο δημόσιο διάλογο. Με γνώση στο βασιλικό ρεπορτάζ μας έμαθαν διάφορα για τον Κάρολο και σόι του, για την αγάπη που έχει στους ανθρώπους (είναι φίλος των ανθρώπων ο Κάρολος γι’ αυτό έχει και φιλανθρωπική δράση…) και φυσικά για τη μεγάλη σημασία της επίσκεψης του στην Ελλάδα.
Μέχρι και σήμερα – ήρθε ο Κάρολος, εάν σας ενδιαφέρει η είδηση – περίσσεψαν τα αφιερώματα και θέση έχουν πάρει οι ζωντανές συνδέσεις και οι λεπτομέρειες για την παραμονή του στην Ελλάδα.
Ήδη τον Κάρολο καλοδέχτηκαν ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος, και ο «αριστερός» (μην τα ξεχνάμε αυτό!) πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας.
Δεν γνωρίζουμε ακριβώς τι είδους διπλωματία θα ασκήσει ο Κάρολος εκ μέρους της Μεγάλης Βρετανίας. Μέχρι στιγμής, πάντως, μάθαμε ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα επισκεφθεί την Βρετανίδα πρωθυπουργό, Τερέζα Μέι στο Λονδίνο τον επόμενο μήνα. Μάθαμε και κάτι ακόμα: Η επίσκεψη του Καρόλου μπορεί να αποτελέσει «ορόσημο» στις σχέσεις Ελλάδας και Μεγάλης Βρετανίας, σύμφωνα με δήλωση του «αριστερού» (μην το ξεχνάμε αυτό!) πρωθυπουργού μας.
Στο κείμενο αυτό επιλέγουμε να μην αναφερθούμε ούτε στο «καλό» που έχει κάνει η βρετανική κυρίαρχη τάξη στην Ελλάδα (αν πιάσουμε τον εικοστό αιώνα θα έχουμε να γράφουμε για μέρες…), ούτε στη συμμετοχή της («συμμάχου) Μεγάλης Βρετανίας σε ιμπεριαλιστικές πράξεις και σχέδια.
Μας συγχωρείτε! Χρησιμοποιήσαμε τη λέξη «ιμπεριαλιαστικές»! Γνωρίζουμε ότι τέτοιες λέξεις δεν αρέσουν σε πολλούς που δεν είναι και πρίγκιπες. Μπορούμε να καταλάβουμε πόσο αταίριαστες είναι αυτές οι λέξεις με τα αγνά κίνητρα των βασιλιάδων…
Είναι, όμως, ευκαιρία, αφού αναφερθήκαμε στην επίσκεψη του Καρόλου, να πούμε τελικά κάτι που μπορεί να μην αρέσει σε εκείνους που μένουν με το στόμα ανοιχτό και χαμογελούν με τη «σημαντική» παρουσία του Καρόλου στην Ελλάδα:
Θα μας επιτρέψετε – ως «δογματικοί» που είμαστε – να θεωρούμε αδιανόητο να βρισκόμαστε στο 2018 και ακόμα να υπάρχουν βασιλιάδες, πρίγκιπες και πριγκιπάκια!
Μην αντιδράτε, ηρεμήστε. Τα γνωρίζουμε τα «άλλα» επιχειρήματα: Η βασιλική οικογένεια είναι μέσα στην παράδοση της Μεγάλης Βρετανίας, τα αγαπούν τα πριγκιπόπουλα τους οι Βρετανοί, κάνουν καλό στην οικονομία τους και τα λοιπά και τα λοιπά…
Εμείς, παρ’ όλα αυτά, ως «δογματικοί» πάντα- θα επιμείνουμε και θα θυμηθούμε με απλά λόγια τι σημαίνει «θρόνος»: Είναι κάτι τύποι «γαλαζοαίματοι», οι οποίοι γεννιούνται βασιλιάδες και πριγκιπόπουλα και περνάνε μια ολόκληρη ζωή σε βάρος όλων των άλλων!
Μα, έχουν τη βασιλική περιουσία θα απαντήσουν οι φίλοι της ιδιοκτησίας. Σε αυτό το επιχείρημα έχουμε να απαντήσουμε ότι δεν θα υπήρχε βασιλική περιουσία (π.χ στη Μεγάλη Βρετανία) εάν δεν αποδεχόμασταν πως υπάρχουν βασιλιάδες. Σε αυτή την ευχάριστη εκδοχή η βασιλική περιουσία θα μπορούσε να αποκτήσει πολλές μη βασιλικές χρήσεις, όπως να αξιοποιηθεί για να περνάνε καλύτερα χιλιάδες και χιλιάδες άνθρωποι και όχι κάτι δεκάδες «γαλαζοαίματοι».
Ας αφήσουμε, όμως, τι κάνουν οι Βρετανοί με τους βασιλιάδες τους και ας επανέλθουμε στην επίσκεψη: Είναι, πράγματι, ενδιαφέρον να βλέπει κανείς τον «αριστερό» (μην το ξεχνάμε αυτό!) πρωθυπουργό μας να υποδέχεται έναν πρίγκιπα, άρα και να αποδέχεται τον τίτλο του.
Για το τέλος κρατήσαμε μια απορία μας. Ο Κάρολος, σε δήλωση του στην «Καθημερινή», είπε: «Η Ελλάδα είναι στο αίμα μου». Μα, πως γίνεται κάτι τέτοιο; Αυτοί (οι πρίγκιπες και οι βασιλιάδες) δεν είναι «γαλαζοαίματοι»; Άλλο «αίμα» εμείς, άλλο «αίμα» αυτοί. Έτσι δεν είναι;…
~~~~~~~~~~~~
Υ.Γ 1: Συγγνώμη εάν δεν τηρούμε το (βασιλικό) πρωτόκολλο, αλλά έχουμε και μια δεύτερη απορία: Μήπως ο πρίγκιπας Κάρολος γνωρίζει που κυμαίνονται οι μισθοί στην Ελλάδα; Εάν αυτή η πληροφορία δεν θεωρείται λαϊκισμός ας τον ενημερώσει κάποιος αρμόδιος. Μπορεί να «χαρίσει» κάτι από τη «βασιλική περιουσία», όχι κάτι ιδιαίτερο, κανένα δαχτυλιδάκι, κανένα κηροπήγιο. Θα βγει κανένα επίδομα για την κοινωνική πολιτική της «αριστερής» κυβέρνησης…
Υ.Γ 2: Εάν δεν γνωρίζει ο πρίγκιπας Κάρολος το σκίτσο, δίπλα στη δική του φωτογραφία, ας ρωτήσει να μάθει από τη (βασιλική) οικογένεια του Κοκού (του Γλυξμπουργκ, ντε!). Ακόμα και αν δεν του πούνε οι Γλύξμπλουργκ θα μάθει από κάποιον ότι το σκίτσο του Σπύρου Ορνεράκη έγινε σύμβολο ενάντια στη μοναρχία στην Ελλάδα. (1*)
Υ.Γ 3: Μετά από όλα αυτά θα πούμε κι εμείς: Καλώς τον Κάρολο, τον πρίγκιπα (τον κηφήνα που ζει σε βάρος των άλλων όπως όλοι οι πρίγκιπες και οι βασιλιάδες)! Mπράβο και στον Αλέξιο τον Πρώτο («αριστερό» πρωθυπουργό) για τη θερμή υποδοχή.


(1*) 8 Δεκέμβρη 1974: Το Δημοψήφισμα με το οποίο ξεριζώθηκε η μοναρχία στην Ελλάδα

~~~~~~~~~~~~~
Πάνος Αϊβαλής ....δεν μάθαμε, αν το πριγκιπικό ζεύγος έδωσε στους εδώ ιθαγενείς της αποικίας τους καθρεφτάκια και χάντρες... ο πρόεδρος κάτι θα "τσίμπησε" γιατί έδειχνε χαρούμενος !!

Άνθρωποι και Φύση πάνω από τα κέρδη